اندازه مانند گره و ذرع ) ، اجازه نمىدهد آن را دور اندازد . و چون ضايع كردن پارچه حرام است اگر مزداپرست روى مرده به اندازه يك اوى پارچه يا ريسمان بيندازد كار حرامى است و به‌مانند آن زن چرخ‌ريس به اندازه يك اوى از ريسمان را دور بيندازد ، تا زنده است پرهيزگار شمرده نمىشود و پس از مرگ بهشت به او بخشيده نمىشود . پرهيز از رياضت و انزوا در آئين زرتشت تأكيد گرديده است . در ونديداد آمده است كه زرتشت از اهورامزدا سوال مىكند : " كه رياضت بهتر است يا كار و كوشش ، يا آنكه بدن خود را ضعيف مىكند و از خوردن امتناع مىورزد ؟ اهورامزدا در پاسخ مىفرمايد : " كسى را كه به كار و كوشش در آبادانى زمين‌ها بكوشد ، برترى مىدهم و باز برترى مىدهم آنكه شكم خود را به گوشت انباشته نمايد و خود را قوى نگاهدارد " . در ونديداد فرگرد هيجدهم فقرات 16 و 24 آمده است كه : " خروس بانك مىزند كه اى آدمى برخيز و نماز بجاى آر و به ديوها نفرين فرست . . . " . بنابراين ملاحظه مىگردد كه كار و كوشش در آئين ايران باستان چه نقش مهمى را داشته است . ب ) مقصود و مفهوم زندگى زرتشت دستور مىدهد كه بايد آدمى قواى خود را صرف خدمت و نيكبختى ديگران كند ، تا جهان و جهانيان سعادتمند گردند و وسيله اولى آن كار مىباشد . ديگر آنكه بايد خود را شناخت و معرفت به نفس حاصل كرد و اصولا آدمى را در اين جهان براى زندگى خوب و خوش و شادى جسمى و روحى تشويق كرده كه بهره‌مند و طرفدار سعادت بشر و زندگى اجتماعى خوش مىباشد و از انزوا و كناره‌گيرى متنفر بوده است .